VANCOMAX 500mg 

برای بزرگنمای تصاویر روی آن کلیک کنید

Vancomycin

Vial 500 mg

وانکومایسین(ویال)

پودر استریل جهت تهیه محلول ترزیقی

        فقط برای انفوزیون وریدی

1- راهنمائی های عمومی جهت مصرف صحیح دارو:

- فواصل زمانی ترزیق را که توسط پزشک معین شده است دقیقاً مراعات نموده و دوره درمان را کامل کنید.

- اگر کولیت احتمالی بعد از تجدید دارو ادامه یافته و یا شدیدتر شد به پزشک معالج مراجعه نمایید.

-در صورت داشتن بیماریهای کلیوی و اختلال در شنوایی قبل از شروع درمان پزشک معالج را مطلع نمایید.

- افراد مسن به وانکومایسین حساس تر بوده و احتمال بروز عوارض شنوایی و کلیوی در آنها بیشتر است.

2- مصرف در بارداری و شیردهی:

سود و زیان ناشی از تجویز وانکومایسین در دوران بارداری و شیردهی بایستی توسط پزشک ارزیابی شود.

3- هشدارها:

ترزیق سریع وانکومایسین می تواند سبب کاهش فشار خون و در موارد نادر ایست قلبی گردد.متوقف نمودن انفوزیون میتواند سبب تقلیل واکنش های فوق یا برطرف شدن آنها شود.

در افراد مسن احتمال بروز اختلالات کلیوی و شنوایی بیشتر است.

ترزیق عضلانی وانکومایسین،سبب تحریک شدید بافت ها،درد شدید ونکروز می شود.روی این اصل فقط از طریق انفوزیون وریدی ترزیق و از نشت آن به بافت های اطراف جلوگیری گردد.

مصرف همزمان وانکومایسین با ضد هیستامین ها،فنوتیازین ها و تیوتیکسین ممکن است نشانه های مسمومیت گوشی نظیر وزوز،سرگیجه و غیره را پنهان نماید.

ترزیق همزمان وانکومایسین و آمینوگلی کوزیدهای ترزیقی نظیر جنتامایسین یا آمفوتریسینB ،آسپرین یا سایر سالیسیلات ها،فوروزماید ترزیقی،پارومومایسین ترزیقی،پلی میکسین ها و سیکلوسپورین ها ممکن است خطر بروز عوارض شنوایی و مسمومیت کلیوی را افزایش دهد.

اگر بعد از چند روز درمان بهبودی حاصل نشد به پزشک معالج مراجعه نمایید.

4- مقدار و نحوه مصرف:

  مقدار دارو برای هر بیمار را پزشک معین می کند.

در مبتلایان به نارسائی کلیه ها،افراد مسن و کودکان نارس،دوز ونکومایسین بایستی تنظیم شود.

بزرگسالان:دوز مرسوم روزانه ونکومایسین در بزرگسالان 2 گرم می باشد که یا به مقدار 500 میلی گرم هر 6 ساعت و یا 1 گرم هر 12 ساعت تجویز می شود.هر دوز بایستی حداقل در مدت 60 دقیقه ترزیق گردد.

کودکان:دوز مرسوم ونکومایسین در کودکان 10 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن برای هر دوز و هر 6 ساعت می باشد.هر دوز بایستی حداقل در مدت 60 دقیقه ترزیق گردد.

در نوزادان و اطفال،یک دوز اولیه معادل 15 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن در روز تجویز شده و سپس به 10 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن،هر 12 ساعت برای نوزادان در هفته اول زندگی و هر 8 ساعت برای نوزادان بین یک هفته تا یک ماههگی افزایش داده می شود.

هر دوز بایستی حداقل در مدت 60 دقیقه ترزیق شود.

انفوزیون وریدی:محتویات هر ویال را در 10 میلی لیتر آب استریل ترزیقی حل نموده و محلول بدست آمده را مجدداًبا 100 تا 200 میلی لیتر محلول 5 درصد دکستروز ترزیقی یا محلول 9/0 درصد سدیم کلراید ترزیقی رقیق نمایید.این محلول ها را می توان در طول مدت 20 تا 30 دقیق یا بیشتر انفوزیون نمود.

5- عوارض جانبی:

     هر دارو به موازات ایجاد اثرات درمانی مورد نظر ،ممکن است سبب بروز عوارض ناخواسته نیز بشود. اگرچه کلیه این عوارض در یک فرد مشاهده نمی شود ولی در صورت بروز هر یک از عوارض زیر با پزشک معالج مشورت نمایید.

نظیر سایر پنی سیلین ها،عوارض جانبی عمدتاً مربوط به پدیده های حساسیت می باشد.این عوارض مخصوصاً در افرادی که سابقه حساسیت به پنی سیلین ها داشته و یا در مبتلایان به حساسیت،آسم و کهیر شایع تر می باشد.

عوارض گوارشی نظیر تهوع،استفراغ،آنتروکولیت،کولیت پسودو مامبران و اسهال نیز ممکن است بروز نماید ولی غالب این عوارض عمدتاً بعد از تجویز خوراکی پنی سیلین ها مشاهده می شوند.

  6- مسمومیت:

    ترزیق دوزهای بالاتر پنی سیلین می تواند منجر به تحریک پذیری خارج از حد عصبی-عضلانی گردیده و یا ایجاد تشنج نماید.

در صورت ترزیق دوزهای بالاتر از مقدار تعیین شده با پزشک معالج مشورت نمایید.

7- شرایط نگهداری:

    در دمای زیر 25 درجه سانتی گراد و دور از نور نگهداری نمایید.

     سوسپانسیون آماده شده بلافاصله ترزیق گردد.

    اگر تاریخ انقضاء دارو سپری شده باشد از ترزیق آن خودداری نمایید.